Szkoła Podstawowa z Oddziałami Integracyjnymi im. Mikołaja Kopernika w Sławęcinku

Jesteś tutaj: Start / NASZA SZKOŁA / Patron

Patron

Mikołaj KopernikMikołaj Kopernik urodził się 19.02.1473r w Toruniu przy ulicy św. Anny - dziś - Kopernika. Był synem kupca toruńskiego, siostrzeńcem biskupa warmińskiego Łukasza Waczenrode. Nowo narodzonego ochrzczono w kościele parafialnym św. Jana. Edukację rozpoczął w Szkole Świętojańskiej od nauki czytania i pisania, rachunków i śpiewu kościelnego, a następnie w klasach wyższych: gramatyki, retoryki, dialektyki, geografii, geometrii i prawdopodobnie nieco astronomii. Latem 1483 roku dziesięcioletniemu Mikołajowi umiera na zarazę ojciec. Odtąd jego wychowaniem i edukacją zajął się brat matki, Łukasz Waczenrode, piastujący rozliczne godności państwowe, a wkrótce wysoki dostojnik kościelny na Warmii. Pod opieką wuja - od 1478 r. biskupa warmińskiego - Mikołaj uczy się w szkole katedralnej we Włocławku, która będąc jak gdyby filią Akademii Jagiellońskiej przygotowywała do studiów uniwersyteckich. Jesienią 1491r. Kopernik przybywa do Krakowa, gdzie rozpoczyna naukę jako jeden z 69 studentów przyjętych na wydział sztuk wyzwolonych Akademii Jagiellońskiej.

Czteroletni okres pobytu w Krakowie spędził na słuchaniu wykładów geografii matematycznej i astronomii sferycznej, arytmetyki i perspektyw, a więc teorii proporcji oraz nauki wyciągania pierwiastków kwadratowych. Poznał geometrię Euklidesa i oczarowała go dyskusyjna metoda nauki. W 1496 roku Mikołaj przyjmuje w kanonii warmińskiej niższe święcenia kapłańskie. W tym samym roku wyjeżdża do Bolonii aby studiować prawo kanoniczne, mające przysposobić go do administrowania dobrami kościelnymi. Pobyt Kopernika w Bolonii trwał trzy lata. Studiów jurystycznych nie ukończył prawdopodobnie dlatego, że pochłaniało go to, co niosło ze sobą Odrodzenie tak w sensie intelektualnym jak i obyczajowym. Prowadził obserwacje nieba pod kierunkiem sławnego astronoma Dominika Nawary, studiował grekę.

W październiku 1497 roku otrzymuje Mikołaj kanonię we Fromborku i aby odbyć praktykę prawa kościelnego przed przystąpieniem do pełnienia swoich obowiązków, wyjeżdża do Rzymu (1500 r.). Po pobycie w wiecznym mieście Kopernik wraca na Warmię, ale nie mając ukończonych studiów prawniczych, myślał o powrocie do Włoch. Zamysł swój zrealizował jeszcze tego samego roku wyjeżdżając do Padwy. Dwuletni pobyt zaowocował odbyciem studiów medycznych, a następnie na uniwersytecie w Ferrarze dnia 31 maja 1503 r. złożeniem egzaminu doktorskiego z prawa kanonicznego. Wróciwszy na Warmię został wciągnięty w wir spraw administracyjnych i politycznych.

W latach 1503-1510 mieszkając w Lidzbarku - siedzibie biskupa warmińskiego - bierze udział w niezliczonych naradach i sejmikach, które miały zażegnać konflikty z zakonem krzyżackim. Tłumaczy z greckiego i łaciny oraz prowadzi obserwacje nieba. Przygotował i rozpowszechnił wśród bliskich i znajomych główne tezy swojej teorii w pracy "Kalendarzyk o hipotezach ruchów niebieskich" stwierdzając: "(...) środek Ziemi nie jest środkiem świata, ale jedynie środkiem ciężkości oraz środkiem drogi Księżyca. (...) Wszystkie ruchy planet dają się wytłumaczyć obiegiem wokół Słońca. (...) Słońce jest nieruchome względem gwiazd stałych." Po śmierci Łukasza Waczenrode (1512 r.) przenosi się Kopernik do Olsztyna, gdzie skupia w swoich rękach pełnię władzy: jako sędzia przyjmuje odwołania sądów ławniczych, zarządza dobrami kapitulnymi, osądza chłopów i nadaje im ziemię oraz ściąga z nich czynsze i podatki, ponadto leczy okoliczną ludność i mieszkańców zamku.

W latach dwudziestych Kopernik przenosi się na stałe do Fromborka. Zamieszkał w jednej z wież obronnych katedry, gdzie też urządził pracownię. Już rok później został kanclerzem kapituły i kontrolerem jej wydatków. W 1516 roku objął stanowisko administratora dóbr kapituły warmińskiej z siedzibą w Olsztynie, pod jego zarządem znalazły się 2 miasta Olsztyn i Melzak oraz 119 wsi. Wielką rolę odegrał Kopernik także w walkach z najeźdźcami z Prus oraz w wojnie z Krzyżakami w latach 1519-1521 co zostało docenione nadaniem mu urzędu Komisarza Warmii z ramienia króla Zygmunta I Starego. Wydał dzieło ekonomiczne "Rozprawa o monecie" - gdzie sformułował znane potem w ekonomii prawo Greshama. Jednak głównym i najważniejszym jego dziełem jest "De revolutionibus orbium coelestium", którego stworzenie zajęło astronomowi przeszło trzydzieści lat życia.